అన్నీ ఉన్నా... మారని ఆటతీరు

జపాన్‌లో ఇటీవలే ఆసియా క్రీడలు ముగిశాయి. వందకు పైగా పతకాలను ఒడిసిపట్టాలన్న లక్ష్యంతో పోటీలకు వెళ్లిన భారత బృందం... తొంభై పతకాలు కూడా సాధించలేకపోయింది. మునుపటి కంటే ఇప్పుడు క్రీడలకు నిధులు పెరిగాయి, వసతులు మెరుగయ్యాయి, విదేశీ కోచ్‌లూ పెరిగారు. మరి మన ప్రదర్శన ఎందుకు పడిపోయింది? పతకాల శతకాన్ని ఎందుకు సాధించలేకపోయాం? అసలు లోపం ఎక్కడుంది? ఇలాగైతే రాబోయే ఒలింపిక్స్‌లో మన అథ్లెట్ల పరిస్థితేంటి!?

ఈసారి ఆసియా క్రీడలకు భారత్‌ ఎన్నో ఆశలతో వెళ్లింది. వందకుపైగా పతకాల సాధనే లక్ష్యంగా సుమారు అయిదు వందల మంది అథ్లెట్లను బరిలోకి దించింది. చెప్పాలంటే చాలామంది క్రీడాకారులను తప్పించి, కచ్చితంగా పతకం తెచ్చే సత్తా ఉన్న ప్లేయర్లనే ఎంపిక చేశామన్నారు. తీరా సమయం వచ్చేసరికి మన అథ్లెట్లు పూర్తిస్థాయి ప్రదర్శన చేయలేకపోయారు. కొంతమంది స్టార్లు మరీ తేలిపోయారు. డబుల్‌ ఒలింపిక్‌ పతక విజేతలు పి.వి.సింధు (బ్యాడ్మింటన్‌), మను బాకర్‌ (షూటింగ్‌) పూర్తిగా విఫలమయ్యారు. ఆ స్థాయి అథ్లెట్లు ఒక కంచు పతకాన్ని కూడా తీసుకురాలేకపోవడం బాధాకరమే. ఇలా చెప్పుకొంటూపోతే ఈసారి క్రీడల్లో భారత్‌ది వైఫల్య ప్రస్థానమేనని అనిపించక మానదు!