ఫలితం అనంతం

నిత్య పూజలో భాగంగా దైవాన్ని స్తుతించే శ్లోకాలు పఠిస్తుంటాం. దుర్గాసప్తశతి, దేవీ అపరాజితా స్తోత్రంలోని ‘యా దేవీ సర్వభూతేషు శక్తిరూపేణ సంస్థితా / నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమస్తస్యై నమో నమః’ అనే శ్లోకాన్ని తీసుకుందాం. ‘సమస్త జీవరాశుల్లో శక్తి రూపంలో ఉన్న దేవికి మరల మరల నమస్కరిస్తున్నాను’ అనేది ఈ శ్లోకానికి అర్థం. మనలోని సామర్థ్యాన్ని తలచుకుని.. అదంతా మన గొప్పతనమే అని భావించకూడదు. ఆ నైపుణ్యాలు దైవం మనకు ప్రసాదించిన శక్తి అని గ్రహించాలి. మన పూర్వ జన్మ సుకృతాలను బట్టి ఆయా శక్తులను భగవంతుడు అనుగ్రహిస్తాడని తెలుసుకోవాలని ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాలు ప్రబోధించాయి. భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు- ‘సమస్త జీవుల హృదయాల్లో…

అంటే దైవం ఒక స్థలానికో, రూపానికో పరిమితం కాలేదని అర్థం. శ్లోకం చివరలో ఉన్న నమస్కారాలను- ‘నాలో శక్తిని నేను గుర్తిస్తున్నాను, ఇతర జీవులలో ఉండే శక్తిని గౌరవిస్తాను, వాటన్నింటికీ ఆధారమైన దైవ తత్వానికి నా అహంకారాన్ని అర్పిస్తున్నాను’- అని అన్వయించుకోవాలన్నది పండిత వచనం. భక్తి భావాన్ని హృదయంలో స్థిరం చేసుకోవడానికి శ్లోక పఠనం తోడ్పడుతుంది. అందులోని భావాలను మన ప్రవర్తనకు అన్వయించుకోవడం సాధన. పూజామందిరంలో కూర్చుని అనేక శ్లోకాలను వేగంగా పఠించడం కంటే.. అందులోని అంతరార్థాన్ని గ్రహించి ఒక్క శ్లోకం చదివినా.. ఫలితం అనంతం. అలా చేసినప్పుడు.. దైవంపై ధ్యాస నిలుస్తుంది, మనసులో అంతులేని ప్రశాంతత కలుగుతుంది.